Książka stanowi zbiór udokumentowanych opowieści o kilku wybranych sowieckich punktach obozowych, w których po klęsce wrześniowej przetrzymywano polskich jeńców wojennych. Utworzone na terenie Małopolski Wschodniej (województwa: lwowskie, tarnopolskie, stanisławowskie), na Wołyniu i Podolu, punkty byty w większości przypadków przeznaczonymi dla podoficerów i szeregowców obozami pracy. Funkcjonowały w różnych, dłuższych lub krótszych okresach, od września 1939 roku aż do momentu ich całkowitej likwidacji zarządzonej po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 roku.