W roku trzydziestym dziewiątym poszedłem inną drogą [KSIĄŻKA]

Eseje stanowią wybór publikacji ukazujących się w latach 2018-2022, w których przedstawione zostały okoliczności utworzenia getta, poszczególne grupy zamkniętych tam osób i wybrane instytucje. Teksty opowiadają o warunkach bytowych oraz samopomocy, w tym opiece nad dziećmi, a także o kwestiach dotyczących życia religijnego i kulturalnego oraz o walce żydowskich powstańców w getcie w kwietniu 1943 r. Ważnym tematem poruszanym w tomie są też dzieje szpitala Bersohnów i Baumanów w czasie powstania warszawskiego w 1944 r. oraz dalsze losy obszaru dawnej dzielnicy żydowskiej i terenu małego i dużego getta wpisanych we współczesną tkankę miasta. Książka pozwala z szerszej perspektywy przyjrzeć się i zrozumieć, jak wyglądało życie codzienne za murem, walka o żywność, walka z chorobami, walka z niemieckim nazistowskim terrorem o godność, o przetrwanie, o życie. Warszawskie getto to \"miasto w mieście\", utworzone 2 października, zamknięte 16 listopada 1940 r., a następnie \"zlikwidowane\" w ramach niemieckiej Akcji \"Reinhardt\" w maju 1943 r. Książka stanowi wkład w upamiętnienie tragedii i heroizmu polskich Żydów. Publikacja powstała w związku z obchodami 80. rocznicy Akcji \"Reinhardt\". (Albert Stankowski, Dyrektor Muzeum Getta Warszawskiego)

Jest to drugi to zbiór esejów historycznych o getcie warszawskim, największy getcie w okupowanej Europie i dramacie rozgrywającym się za jego murami. W tym tomie teksty koncentrują się wokół trzech zagadnień: drogi do ludobójstwa, sylwetek wybranych osób w getcie warszawskim a także pamięci i forma upamiętnienia Zagłady.