Ta wydana w jednym woluminie, ale w dwóch językach (po polsku i angielsku) książka jest poświęcona próbie opisania pewnej szczególnej tradycji polskiej awangardy biegnącej od artystów związanych z przełomem konceptualnym w sztuce lat 60. i 70., do ich uczniów, definiujących w znacznej mierze kształt współczesnej sceny artystycznej. Jest ona bardzo istotna i kluczowa dla zrozumienia przemian, jakim podlegała sztuka polska ostatnich 40 lat. Tom opisuje relacje pomiędzy Markiem Koniecznym i Zbigniewem Warpechowskim a Piotrem Uklańskiem i Cezarym Bodzianowskim, jak również pomiędzy Warpechowskim a Oskarem Dawickim.