• Kod wew.: 129599
• Autor: ZIMNIAK M.
• Miejsce i rok wydania: 2010
• Ilość stron: 350
• Oprawa: miękka
• Wymiary: 145x205
• ISBN: 978-83-62247-03-5
• Kod EAN: 9788362247035

"Willa" to przede wszystkim mocne wizerunki kobiet oraz pasjonująca dramatyczna historia, a właściwie dwie: historia miłości i świętej zdrady Ewy oraz historia samopoznania i wyzwalania się Marzeny; pierwsza jest żoną komunistycznego dygnitarza, druga - popularnego pisarza, by nie powiedzieć celebryty. Wątki biegną równolegle, a najważniejsze zdarzenia dzieli niewiele ponad trzydzieści lat, okres jednego pokolenia; splatają się w ten sposób, nakładają się na siebie czas matek i czas córek. Czy dzieje się to przypadkiem? Czy też losami kobiet rządzi jakieś przeklęte fatum, jakieś przemożne prawo psychologiczne? Może zatruty polityką PRL-owski pejzaż (symbolizowany przez tytułową willę) nie dawał szans na czystą prawdziwą miłość? Może naznaczył tragiczną skazą i pokolenie dzieci? Jedno wydaje się pewne: gdyby stary Szekspir żył w dwudziestym wieku, Werona jako miejsce akcji "Romea i Julii" miałaby z pewnością konkurencję w Gdańsku lub Warszawie. Wzajemnej niechęci włoskich rodów dorównywała nienawiść między władzą a opozycją, podsycając tym samym namiętność do niejednego szlachetnego buntownika... Magdalena Zimniak nie tworzy powieści politycznej, lecz psychologiczną, buduje świat jak z horroru, w którym relacje między bliskimi przepełnia niepewność i lęk, podejrzliwość i przemoc; budzi też jednak nadzieję, że piekielny krąg nie musi trwać wiecznie, a jego przełamanie jest możliwe.

Książka została wyróżniona w plebiscycie Najlepsza Książka na jesień wortalu granice.pl w kategorii proza polska.

Magdalena Zimniak urodziła się w Warszawie i nadal tu mieszka. Na tutejszym uniwersytecie studiowała anglistykę. Dziś prowadzi własną szkołę angielskiego.

Jej opowiadania ukazywały się w "Akancie" i "Magazynie Fantastycznym". Jest laureatką konkursu na opowiadanie kryminalne ogłoszonego przez agencję literacką Pal Twins i Związek Literatów Polskich oraz laureatką konkursu wydawnictwa Replika na opowiadanie erotyczne. Debiutowała w 2008 roku powieścią "Szlak" (wydawnictwo La Boheme).

Wywiady

Magdalena Zimniak, "Willa"

Rozmawia Janina Koźbiel JanKa

Pisanie to obdarowywanie innych, ale też wzbogacanie siebie... O co wzbogaciło Panią pisanie pierwszych książek i kontakt z czytelnikami?

więcej... 03.10.2010 Janina Koźbiel JanKa Książki nie są jak garderoba, jedne dla kobiet, inne wyłącznie dla mężczyzn. Jest to zawsze raczej kwestia tylko rozmiaru...

więcej...

* 04.10.2010 Jarosław Czechowicz Krytycznym okiem... To książka z żywo nakreślonymi wizerunkami kobiet, ale równie pasjonująca opowieść o istocie męskości...

więcej...

19.11.2010 Katarzyna Stec dlaLejdis.pl "Willa" to książka serwująca potężną dawkę emocji. Magdalena Zimniak kreśli portrety kobiet o ogromnej sile wewnętrznej, odważnych, choć upadlanych przez małżonków, torturowanych psychicznie i cieleśnie.

więcej...

03.11.2010 Sławomir Krempa Granice.pl Zimniak stworzyła powieść ambitną, mocną, przejmującą i dojrzałą...

więcej...

30.10.2010 Danuta Rojek Niecodziennik literacki ...jak długo można żyć z tyranem domowym, poddawać się chorej namiętno?ci...

więcej...

25.10.2010 Justyna Gul dlaStudenta.pl "Pociągnę cię za sobą do piekła" - brzmią słowa ślubnej przysięgi...

więcej...

27.10.2010 Beata Woźniak Słowem malowane Powieść trochę mroczna, opowiadająca o miłości, wyrządzaniu krzywdy i o wybaczaniu.

więcej...

28.10.2010 Bernadetta Darska A to książka właśnie To powieść zasługująca na uwagę z kilku co najmniej powodów.

więcej...

22.10.2010 Maciej Partyka Votum Separatum W "Willi" jest wszystko, czego można oczekiwać od dobrej powieści.

więcej...

10.12.2010 Agnieszka Hałas Esensja "Willa" to bez wątpienia interesująca, dobrze napisana historia, nadająca się na scenariusz do filmu...

więcej...

Książka nominowana do Nagrody Literackiej SREBRNY KAŁAMARZ 2010 im. Hermenegildy Kociubińskiej

Willa to przede wszystkim mocne wizerunki kobiet oraz pasjonująca dramatyczna historia, a właściwie dwie: historia miłości i świętej zdrady Ewy oraz historia samopoznania i wyzwalania się Marzeny; pierwsza jest żoną komunistycznego dygnitarza, druga - popularnego pisarza, by nie powiedzieć celebryty. Wątki biegną równolegle, a najważniejsze zdarzenia dzieli niewiele ponad trzydzieści lat, okres jednego pokolenia; splatają się w ten sposób, nakładają się na siebie czas matek i czas córek. Czy dzieje się to przypadkiem? Czy też losami kobiet rządzi jakieś przeklęte fatum, jakieś przemożne prawo psychologiczne? Może zatruty polityką PRL-owski pejzaż (symbolizowany przez tytułową willę) nie dawał szans na czystą prawdziwą miłość? Może naznaczył tragiczną skazą i pokolenie dzieci? Jedno wydaje się pewne: gdyby stary Szekspir żył w dwudziestym wieku, Werona jako miejsce akcji Romea i Julii miałaby z pewnością konkurencję w Gdańsku lub Warszawie. Wzajemnej niechęci włoskich rodów dorównywała nienawiść między władzą a opozycją, podsycając tym samym namiętność do niejednego szlachetnego buntownika... Magdalena Zimniak nie tworzy powieści politycznej, lecz psychologiczną, buduje świat jak z horroru, w którym relacje między bliskimi przepełnia niepewność i lęk, podejrzliwość i przemoc; budzi też jednak nadzieję, że piekielny krąg nie musi trwać wiecznie, a jego przełamanie jest możliwe.
Od autorki:
W Willi próbuję zastanowić się nad istotą wolności i zniewolenia. Stwierdzenie, że wielu ludzi, niezależnie od systemu, w którym przyszło im żyć, nie doświadcza prawdziwej wolności, brzmi jak banał. Znajduje ono jednak potwierdzenie w codziennej rzeczywistości. Mężowie moich bohaterek mają bardzo silne osobowości, lecz oni również zatracają swoją wolność przez bezwzględne narzucanie innym, zwłaszcza swoim żonom, własnej woli. Niszcząc drugiego człowieka, niszczą jednocześnie siebie. Ale to nie nimi głównie się zajmuję. Najważniejsze są dwie kobiety z dwóch różnych, chociaż niespecjalnie odległych od siebie epok.
Losy Ewy i Marzeny splatają się, a ich historie i czasy nakładają na siebie.
Dramatyczne wydarzenia z czasów PRL interesują mnie tylko w kontekście ich oddziaływania na pojedynczego człowieka. Ewa zostaje z dnia na dzień pozbawiona szczęścia i nadziei, zniewolona. Dzieje się to nie tylko z powodu knowań jej przyszłego męża, ale również z winy systemu, który tego typu działanie umożliwiał i sankcjonował.
Marzena to osoba, której osobowość została ukształtowana przez trudne, traumatyczne dzieciństwo. Jedynym punktem odniesienia staje się dla niej zadowolenie innych, własną wartość potrafi ocenić wyłącznie ich oczyma. Staram się opisać jej przemianę i trudną drogę do wolności, która wcale nie musi oznaczać szczęścia.
Najważniejsze w pisaniu jest dla mnie widzenie świata oczyma jednostki. Nie chcę pokazywać rzeczywistości obiektywnej, lecz przefiltrowaną przez świadomość i emocje bohaterów. Mam nadzieję, że mi się to udało.