Without Merit - Colleen Hoover [KSIĄŻKA]

Hej, to ja, Merit.

Mam siedemnaście lat i mieszkam w dawnym kościele, o czym wciąż przypominają mi stare witraże w oknach. Moja schorowana matka mieszka w piwnicy, a ojciec - razem z nową żoną i moim rodzeństwem - na piętrze. Jest dziwnie? To nie wszystko! Mam siostrę bliźniaczkę. Honor to chodzący ideał i zawsze była moim przeciwieństwem. A mój brat Utah? Nieznośny perfekcjonista, z którym się nie dogaduję.

Jak możecie się domyślić, nie pasuję do tej rodziny. Zawsze stoję z boku. Sytuacji nie poprawia fakt, że jestem zakochana w chłopaku siostry? Czy powiem o tym komukolwiek? Nie pisnę słowa. Będzie to kolejna tajemnica, którą dorzucę do worka z sekretami rodziny Vossów. Boję się, że gdy zaczną wychodzić na jaw, pozostanie mi po prostu zniknąć - z domu i z własnego życia.

A może lepiej będzie, jeśli opuszczę ich już teraz?

Lepiej im będzie bez Merit, prawda?

To najlepsza książka z gatunku young adult, jaką przeczytałam. Z jednej strony szalona, dziwna, pokręcona? tak jak wszystkie emocje targające nastoletnią duszą. Z drugiej strony uświadamiająca, jak łatwo można zignorować całą masę istotnych znaków, które zapowiadają tragedię. Wyjątkowa, wciągająca i pouczająca - taka jest ta powieść Colleen Hoover.

Joanna Leszcza, @bookaholic-in-me

\"Without Merit\" to powieść, która pokazuje nam, jak ważne są szczere rozmowy, wzajemne zrozumienie i drobne gesty wśród najbliższych. Jak perspektywa, z której patrzymy, zmienia obraz rzeczywistości. Oraz uświadamia to, co najważniejsze: że czasem naprawdę warto skorzystać z pomocy.

Julia Pasiewicz, @Laurel

Nie płaczę przy książkach, a jeśli to się zdarzy, świadczy tylko o tym, że autor naprawdę potrafi przekazać emocje. Przyznam wam zatem, że to historia, przy której uroniłam łzę. I to niejedną.

Patrycja Piasecka, @ZaczytanaMatkaPatka

Hej, to ja, Merit.

Mam siedemnaście lat i mieszkam w dawnym kościele, o czym wciąż przypominają mi stare witraże w oknach. Moja schorowana matka mieszka w piwnicy, a ojciec - razem z nową żoną i moim rodzeństwem - na piętrze. Jest dziwnie? To nie wszystko! Mam siostrę bliźniaczkę. Honor to chodzący ideał i zawsze była moim przeciwieństwem. A mój brat Utah? Nieznośny perfekcjonista, z którym się nie dogaduję.

Jak możecie się domyślić, nie pasuję do tej rodziny. Zawsze stoję z boku. Sytuacji nie poprawia fakt, że jestem zakochana w chłopaku siostry Czy powiem o tym komukolwiek? Nie pisnę słowa. Będzie to kolejna tajemnica, którą dorzucę do worka z sekretami rodziny Vossów. Boję się, że gdy zaczną wychodzić na jaw, pozostanie mi po prostu zniknąć - z domu i z własnego życia.