Wróć Wiesława Maria Korczyńska - Wiesława Maria Korczyńska [KSIĄŻKA]

Fragment: Wróć to przejmujący zapis przeżyć dojrzałej kobiety, obejmujący kilka lat niezwykle dla niej dramatycznych - nieoczekiwane odejście męża i związane z tym doświadczenia stają się początkiem depresji. I właśnie depresji, wynikającym z niej przeżyciom i stanom psychicznym, zmianom w sposobie spostrzegania i przeżywania świata, wartościowania ludzi i zdarzeń, poświęcona jest ta książka. Zapis przeżyć bohaterki jest niezwykle prawdziwy i sugestywny, nie pozostawiający wątpliwości co do autentyczności relacjonowanych stanów i zdarzeń. Osoby nie mające za sobą stanów depresyjnych lub nie rozumiejące rozpaczy, bezsiły drugiego człowieka, bezsiły tak wielkiej, że prowadzącej do zatracenia (do tego stopnia, że kochająca matka nie jest w stanie zmobilizować się nawet do wykonywania codziennych zajęć związanych z własnymi dziećmi), osoby mające dla wszystkich uniwersalną radę Nie przesadzaj, weź się w garść, uważające depresję za wyimaginowane pseudoproblemy mają szansę w trakcie lektury zyskać stopniowo zrozumienie, na czym polega depresja. Podkreślam, że Autorka nie przeprowadza naukowych analiz, nie odwołuje się do chłodnej, systematycznej wiedzy zgromadzonej przez psychologię i psychiatrię. Książka nie jest kolejnym samouczkiem-poradnikiem, instruującym czytelnika jak w weekend poradzić sobie z depresją, jest relacją z choroby zdawaną ze środka cierpień. To cenna cecha tej książki, bo wobec stale rosnącej liczby przypadków depresji, niezbędna jest wśród nas ludzi, wiedza na ten temat. Ale Wróć to także relacja z kroczenia do zwycięstwa, do poradzenia sobie z chorobą. Na kolejnych stronach znajdziemy dowody niewiarygodnej woli walki, woli życia, zdumiewające, niezamierzone zasoby entuzjazmu bohaterki, jej otwartość na życie, głód nowych doznań, wręcz psychiczną młodzieńczość, której może pozazdrościć (a mówimy przecież o dojrzałej kobiecie dotkniętej depresją!) wielu zblazowanych i znudzonych życiem nastolatków. Właśnie dlatego mamy do czynienia z paradoksem - książka dotycząca cierpienia jest jedną z najbardziej optymistycznych, jakie ostatnio czytałam. Oczywiście przedstawiona przez Autorkę droga prowadząca do powrotu do normalnego życia nie pretenduje do miana uniwersalnego - nie jesteśmy pouczani, jak radzić sobie z depresją, zyskujemy po prostu wgląd w indywidualną drogę zdrowienia. Zgodnie z przyjętą przez Autorkę konwencją poznajemy jedynie kilka lat z życia bohaterki. Dlatego też Czytelnik może odczuwać niedobór informacji pozwalających zrozumieć tak silne uzależnienie od męża. Trudno zrozumieć całkowite, bezkrytyczne i ślepe uwielbienie i zaufanie, jakim darzy mężczyznę mądra, wykształcona, samodzielna i na dodatek dojrzała kobieta. Wydaje się mało możliwe psychologicznie, aby ten ideał nagle uległ tak istotnej przemianie. Losy i przeżycia bohaterki stanowią przestrogę, aby nie budować swojego życia tylko na jednej podporze - jeśli ona zawiedzie, rujnuje się wszystko. Ale jednocześnie książka ta pochwala aktywność, radość życia, otwartość na innych, nieprzemijającej gotowości do rozpoczynania nowych wątków życia. Chętnie przeczytałabym za kilka lat książkę Wróciłam. Aleksandra Piotrowska - doktor psychologii Uniwersytetu Warszawskiego