Wszyscy patrzymy na ten sam księżyc - M. Sienkiewicz [KSIĄŻKA]

Jeśli czytając tę książkę, masz wrażenie, że to historia o Tobie, to masz rację.To opowieść o tym, że najbardziej znienawidzić można kogoś, kogo się kocha. Opowieść o miłości, którą każdy z nas przeżył, przeżywa lub chciałby przeżyć. Pełna słów, których żałujemy, myśli, których się boimy, czynów, których się wstydzimy i momentów, które rozbawią nas do łez. Zabójcza mieszanka sarkazmu i szczerości. Zabawna. Emocjonująca. Szczera. Czy na końcu jest happyend? \"Nie widzieliśmy nic poza zarysem naszych oczu. Straciłam go z punktu widzenia na trzy sekundy, popchnięta przez kogoś, kto nie zauważył mnie stojącej na środku balkonu. Odwróciłam się z lekkim grymasem, słysząc ciche \"przepraszam\" od zgarbionego mężczyzny zapatrzonego w biały ekran swojego telefonu z papierosem zawieszonym z lewej strony ust. -?Przy okazji: masz może ognia? - zapytał \"popychacz\". W lekkim zdenerwowaniu wyciągnęłam z kieszeni czerwoną, starą, plastikową zapalniczkę, pragnąc powrócić do rozmowy z przystojnym blondynem. -?Dzięki - odpowiedziałeś, biorąc zapalniczkę. Nawet nie zwróciłam wtedy na Ciebie uwagi. Na Ciebie, na przyszłą miłość mojego życia. Ale do tego jeszcze dojdziemy.\" Jeśli czytając tę książkę, masz wrażenie, że to historia o Tobie, to masz rację.\nTo opowieść o tym, że najbardziej znienawidzić można kogoś, kogo się kocha.\nOpowieść o miłości, którą każdy z nas przeżył, przeżywa lub chciałby przeżyć.\nPełna słów, których żałujemy, myśli, których się boimy, czynów, których się wstydzimy i momentów, które rozbawią nas do łez.\nZabójcza mieszanka sarkazmu i szczerości.\nZabawna.\nEmocjonująca.\nSzczera.\nCzy na końcu jest happyend?\nMieliśmy mieć tatuowane obrączki. Jak na zawsze, to na zawsze, prawda? Trwałość to trwałość. Gdy w złości chcesz ściągnąć kawałek złota z palca i rzucić go o ścianę, przypominasz sobie, że to miało być na stałe, prawda? Mieliśmy mieć tatuowane obrączki. Kreska, kropka, nieważne. Może linia z EKG oznaczająca bicie naszego serca? Może nasze imię, nieważne. Miało być na zawsze, pod skórą, w nas. I nic z tego, kurna mać\n