Zofia Kulik: Methodology, My Love - Zofia Kulik [KSIĄŻKA]

Pozycja z serii wydawniczej \"Muzeum w budowie\", \"Zofia Kulik: Methodology, My Love\" poświęcona jest twórczości Zofii Kulik. Droga artystyczna Zofii Kulik ma dwoistą naturę. W latach 1970-1987 współtworzyła ona z Przemysławem Kwiekiem duet KwieKulik, a następnie rozwinęła karierę indywidualną. Podczas gdy prace KwieKulik zyskały ugruntowaną, centralną pozycję we wschodnioeuropejskim leksykonie sztuki neoawangardowej lat 70. i 80. XX wieku, solowe prace Kulik nie zostały dotąd dogłębnie przemyślane. Prezentowana monografia to pierwsza publikacja poświęcona wyłącznie twórczości Zofii Kulik; analizuje ona jej bogaty i złożony dorobek, odnosząc go m.in. do kondycji (post)komunistycznej, intermedialności oraz do warunków, w jakich pracuje artystka-kobieta. \"Słowa Kulik użyte w tytule książki - Methodology, My Love - pochodzą z wywiadu przeprowadzonego z artystką przez Hansa Ulricha Obrista podczas wizyty w jej domu w Łomiankach pod Warszawą w 1999 roku. W trakcie tego spotkania Zofia Kulik z pasją wyjaśniała różne aspekty skomplikowanych metod swojej pracy i przyznała: ?Bardzo chciałbym zrobić wystawę zatytułowaną Metodologia, moja miłość'. Wystawa jeszcze nie powstała, jednak prezentowana książka stwarza możliwość wyjścia poza atrakcyjną wizualność dzieł Kulik. Są to spektakularne projekty, które fascynują widzów, często niezdających sobie sprawy z tego, co się za nimi kryje: ogromne archiwum obrazów, kolekcja przeróżnych obiektów, systemy do przechowywania (czasem specjalnie zaprojektowane), ale także od dawna opracowywane i wciąż rozwijane praktyki przekształcania zestawu pojedynczych obrazów w złożone struktury wizualne.\" (Ze wstępu redaktorki książki) Publikacja \"Zofia Kulik: Methodology, My Love\" powstała we współpracy z Fundacją Kulik-KwieKulik. Pierwsza publikacja poświęcona indywidualnej twórczości Zofii Kulik,
artystki, która w latach 1970-1987 współtworzyła z Przemysławem Kwiekiem duet
KwieKulik. Podczas gdy prace KwieKulik zyskały ugruntowaną pozycję we
wschodnioeuropejskiej historii sztuki neoawangardowej lat 70. i 80. XX wieku,
solowe prace Kulik po raz pierwszy stają się przedmiotem pogłębionej
interpretacji.